Byłem jeden, okrągły, miałem wszystko na twarzy

Byłem chętny i czuły, miałem o czym pomarzyć

Byłem pełen równości, byłem górą powagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Świat był piękny i pusty a ja w porównaniu

Byłem prosty, gotowy na każde spotkanie

Świat był drzwiami słabości i ścianą odwagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Lampa stała na stole, włosy rosły na głowie

Buty spały na szafie, młodzi pili na zdrowie

Jedni mieli pretensje, drudzy mieli uwagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi

Jedno życie w pamięci, drugie życie na zdjęciach

Czasem kropla na głowę, byle nigdy nie cegła

Z jednej strony coś głaszcze, z drugiej strony coś wali

A Ty mnie wytrąciłaś z równowagi

Wytrąciłaś mnie z równowagi^[2]