Nie chcę żadnych fotografii już

w drogę nie chcę brać ich znów

gdy zmęczenie tak wycierasz z dwojga dusz

to co wiem to, że ja wrócę tu

Tyle nagłych w nas minęło burz

drugie tyle cierpkich słów

teraz kiedy czasu koło złączy cud

wierzysz chyba, że wróci tu

Żeby nas, jeszcze pięknych

żeby tak ciągle rzucać mógł

z ramion w noc wyciągniętych

w te, co czekać nas nie chcą już

Nie chcę żadnych fotografii już

skamieniałych nas na wpół

lecz wystarczy, że na dnie gdzieś oczu wzór

że odbija się cały twój

Żeby nas, jeszcze pięknych

żeby tak ciągle rzucać mógł

z ramion w noc wyciągniętych

w te, co czekać nas nie chcą już naszych snów

co pisać się zaczął między nami z ust otwartych strumień słów.

Jeszcze na papier nie przelany, a już na pamięć znany

pisać się zaczął między nami, układany pół na pół z naszych snów

zawsze go przy mnie znajdziesz tu.^[2]