Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.

W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,

Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.

Co tu gadać, trochę mi go żal.

Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.

Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.

Czasem bywa tak, że wychodzą sny

Na pół drogi snom.

Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Kto pewien jest, co mu da?

Spełni, co zmienny los, szybki czas?

I zwykłe dnie i święta dwa,

Nasz żywy świat, który jest

Z tego, co cieszy, co boli nas.

Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,

A nocami skrzydła rosły nam

I w obłokach aż widywano nas,

Widywano pewnie nas i tam.

Z marzeń powstał świat, namacalny świat,

Choć bywało wymknął nam się z rąk,

Chociaż mało kto w życiu spotkać miał

Marzeń dalszy ciąg.

Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Choć niby już poznał świat,

Niby już zgłębił sens wielu ksiąg,

Lecz bywa, że ktoś szczęście ma

I z życia tu, i z życia tam,

Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.^[2]