orzech starzeje się po włosku

jest twardy – lecz jednak do zgryzienia

zielone krople jego oczu

już mało mają do patrzenia

sąsiadka mruga do mnie często

to tik co został jej z małżeństwa

a mąż pijany suszy się na sznurze

już wkrótce przyjdą znowu święta

wisi też dywan co latać zapomniał

prezent od teściów – wierny pies

sierść mu się jeży już niegęsta

rzadkim wzruszeniom szkoda łez

tu trzeba twardo – jak ten orzech

niech nie pomyślą nic sąsiedzi

z dywanu lecą chmury kurzu

to może w nim złe licho siedzi?^[2]