Z pomocą Boga miłego, w Trójcy świętej jedynego,

Każdy z serca nabożnego, chwal Boga wszechmogącego.

Chwal też Matkę Syna jego, będzie bardzo wdzięczna tego:

Każdy swej możności, czyń posługę Jej godności.

Wielkie pomocy miewają, ci co wianek Jej mawiają:

Bo wianek u Jej miłości, jest niewymownej ważności.

Ci co nabożnie mawiają, częstokroć gniew Boży koją:

Bo Panna Syna ubłaga, gdzie się miał mścić, to wspomaga.

Jest to wianek znamienity, z męki Jezusa uwity,

Kto go nabożnie wspomina, ubłaga gniew Boga Syna.

Rozmiłujmyż się w Maryi, pozdrawiając Ją wiankiem jej:

Przez to święte pozdrowienie, odbierzem wieczne zbawienie.^[1]