Ja wiem,

Wiem,

Że gór tych

Siedem jest.

Wiem też,

Wiem, też

Przejść muszę

Siedem rzek!

I ciągle dal,

Za dalą dal,

Zawieje, żar, i kurz.

I nie wiem nawet już,

Czy tam gdzieś

Będzie kres.

Już w żadnych

Oczach

Nie będę

Mieszkać mógł.

Już w każdych

Włosach

Odnajdę

Wstęgę dróg!

I ciągle dal,

Za dalą dal,

Śnieżyca i kurz.

I nie wiem nawet już,

Czy tam gdzieś

Będzie kres.

Piszę do Ciebie takie rzeczy

Bo wiem, że ty rozumiesz i czujesz

A, że tak rzadko piszę to dla tego

Że nie starczy mi sił na wszystko

Piszę do Ciebie również nie dla tego

Że nie szukam pomocy czy pocieszenia

Ty wiesz, że tak daleko jak zapędziłem się

Nikt pomóc raczej nie może

To jest sprawa miedzy mną a mgłą

Ja wiem,

Dlaczego

Zaszumiał

Nagle wiatr.

I słyszę,

Mówi,

Że w drogę

Na mnie czas

I ciągle dal,

Za dalą dal,

Zawieja, żar i kurz

I nie wiem nawet już,

Czy tam gdzieś

Będzie kres^[3]