Czy równiny, czy góry,

wiele miejsc jest, na których

polski żołnierz zapisał swe imię.

Od Narwiku do Narwi

rosła sława tej armii,

która sztandar zatknęła w Berlinie.

Za nasz spokojny dom,

za życie matek, żon,

bronili naszych miast i wsi

aż do ostatniej kropli krwi.

W chłodzie, w deszczu, w upale,

w leśnej armii oddziale

szedł partyzant na bój i zwyciężał.

I na polach Lenino,

i pod Monte Cassino

rosła sława polskiego oręża.

Za nasz spokojny dom...

Nam chwalebna spuścizna,

kwitnie nasza ojczyzna,

strzec będziemy jej ziemi i nieba.

Zbrojne ramię ją chroni,

stary towarzysz broni

stanie obok, gdy będzie potrzeba.

Za nasz spokojny dom...^[1]