Proszę zacznij zmieniać świat od siebie

Mnie nie zmienisz – nie, tego bądź już pewien

Daruj sobie wszystkie Twoje rady

To co moje jest zawsze będę mieć

Mam poezję która mi wciąż do życia daje sił

Nad głową nieba szafir mam

Lekka niby obłok

Boso biegnę tam gdzie słońca krąg

Gdzie ranek chłodną rosą spadł

Wita mnie horyzont

Drogowskazem moja miłość

A serce wizą

Ty jak nikt potrafisz dni zasmucić

Chciałbyś setką bzdur z drogi mnie zawrócić

Porzuć wreszcie swoje niepokoje

Raz się wolnym stań bez wymiany zdań

W przyszłość Twą odważnie spójrz

Warto zdobyć się na luz – jak ja

Nad głową nieba szafir mieć

Lekkim być jak obłok

Na bosaka biec tam gdzie słońca krąg

Gdzie ranek chłodną rosą spadł

Woła Cię horyzont

Drogowskazem Twoim miłość

A serce wizą jest

Nad głową nieba szafir mam

Lekka niby obłok

Boso biegnę tam gdzie słońca krąg

I ranek chłodną rosą spadł

Wita mnie horyzont

Drogowskazem moja miłość

A serce wizą

Proszę zacznij zmieniać świat od siebie^[2]