Zagrojcie nom Władysławie
Kto duse lepiej wypowie
Kieby ino fcieli słuchać
Wasa nuta budzi ducha
Zagrojcie nom na wesoło
Potońcymy razem w koło
Bo wy w gęślach władze mocie
Syćka tońcom jak wy grocie
Jedni hejta, drudzy wiśta
Zawse musi być prymista
Nie cekojcie kiedy skońcy
Trza posłuchać pote tońcyć
Kie muzykom nasiąkniecie
Wstąpi do wos nowe zycie
Tota nuta budzi ludzi
W kozdej dusy dobroć siedzi
Choć to ludzie niepokaźne
To duse majom wyraźne
Sami sobie zadziwujom
Kie sie z Wami uradujom.[2]
Bibliografia
1. |
|
2. |
http://www.trebunie.pl/ |
