I znowu czegoś żal odwieczny życia schemat

za dalą druga dal bo trzeciej chyba nie ma

I znowu kogoś brak coś było i uciekło

sztucznego miodu smak i niebo albo piekło

Pieśni przetrwają niby drzewa których nie złamał wiatr

a nas przez palce ktoś przesiewa i tak się toczy świat

pieśni zostaną jak kamienie których nie skruszył czas

my odlecimy jak westchnienie razem za siódmy las

A myśli naszych biel bo czarne nasze sprawy

i mglisty jakiś cel od Kutna do Warszawy

I znowu kogoś brak pewnie się dokądś spieszył

i ciszy czarny mak i rymów pusty zeszyt

Pieśni przetrwają....^[2]