Spotkałem wczoraj Piotra we śnie w Rynku po kabarecie

miał obok siebie gwiazdy dwie: Ankę Szałapak i Becię(1)

Gdy zapytałem dokąd w noc idzie kompania cała

odpowiedzieli jeden krok na Bracką do Turnaua

Ledwie minęło parę chwil o już stukamy w bramę

Grzesiek szykuje wódkę i siada za fortepianem

Piotr opowiadać zaczął tak że migotały słowa

Po brodzie mu płynęła łza czterdziestoprocentowa

Zegar zadzwonił jak to w snach zachłysnął się kurantem

i wtem Wójcicki stanął w drzwiach z fasonem i belcantem

Wręczył Piotrowi bukiet róż zaśpiewał; czas się zbierać

taksówki podstawione już do Maszyc do Preisnera

A u Zbyszka jak zawsze u Zbyszka jego żona cichutka jak myszka psów

czereda i pełno w kieliszkach i nijaki nie grozi nam głód

tu muzyka się snuje po kątach i Terenia po gościach posprząta

i za oknem zieleni się łąka i nie jeden wydarzy się cud

Piotr z powagą obejrzał obrazy chyba przy tym się trochę rozmarzył

Bo miał uśmiech anielski na twarzy bez obrazów wszak trudno jest żyć

Potem jakby się na nas pogniewał nagle stwierdził że żegnać się trzeba

Bo ma drogi kawałek do nieba a przed świtem powinien tam być

Spotkałem wczoraj Piotra we śnie w Rynku po kabarecie

Bo najważniejsze prawdy dwie zaśnijcie a znajdziecie.^[2]