Zanim rozpocznę swoją pieśń

usiądę w  kręgu światła

Ty mnie poezjo chwyć w  swą sieć

by pieśń coś była warta

Bądź Ty mi blisko, gdzieś w  zanadrzu

bym mógł tam sięgnąć kiedy chcę

bądź tym zaprzęgiem co od razu

wyrusza obojętnie gdzie

Jonasz mi mówił, że Ty drzemiesz

i  że to drzemiesz właśnie w  nas

tak mi potrzebne Twe spojrzenie

a  tu ucieka, ucieka czas

Przywróć nam wiarę w  jakiś cud

gdy się oddala prawdy las

i Ty nie pozwól na to by

ktoś cię wolności odarł z  nas

Bądź Ty mi blisko, gdzieś w  zanadrzu

bym mógł tam sięgnąć kiedy chcę

bądź tym zaprzęgiem co od razu

wyrusza obojętnie gdzie

Jonasz mi mówił, że Ty drzemiesz

i  że to drzemiesz właśnie w  nas

tak mi potrzebne Twe spojrzenie

a  tu ucieka, ucieka czas^[1]