Proszę pozwól mi znów zasnąć we włosach twych

Chcę słyszeć twój sen i szept twojej krwi

Chcę dotyku twych ust tak czystego , jak chrzest

Nim zbudzi cię świt i chłód moich łez

Zanim chłód, zanim lęk, zanim świt , zanim dzień

Chcę strzec twego snu i tulić twój cień

Proszę pozwól mi znów czekać z tobą na deszcz

Być kroplą , co drży na skraju twych rzęs

I już nie chcę znać twoich snów

Proszę , miej własny świat

I wracaj , gdy chcesz , a ja

Będę tu

Nie mów mi , że nie ma nas

Lepiej nie mów nic

Proszę , pozwól mi raz jeszcze poczuć twój dreszcz

Niech w ciele mym gra , jak wiatr w skroniach wierzb

Pozwól , proszę niech noc ta odbierze mi wzrok

Ja źrenic mam sto na skórze mych rąk

Nie mów mi, że nie ma nas

Lepiej nie mów nic

Póki milczysz , ja wiem , że wciąż jeszcze jest czas

Chcę być światłem dnia, co pieści twą twarz

Proszę , pozwól mi dziś na tę ostatnią z prób

Nim odejdę stąd po śladach twych stóp^[2]