Fabryka trucizny nie ma wyjścia

Wokół zadymione mury

Wrogie wszystkie drogi, wrogie przejścia

Na ulicach – dno kultury

Brudne bary, szkoły, dworce i obiekty sportowe

W fabryce zagrożenie, brudna praca

Jedna ulica, na której są neony kolorowe

Nocą – jak wszędzie wyjść się nie opłaca

BO TO MIASTO WCIĄŻ JEST TAKIE SAME

ZATRUTE, BRUDNE I PIJANE

PATRZĘ TAM, GDZIE SIĘGA WZROK – PO SAMO DNO

WOKÓŁ KORUPCJA I OBŁUDA...

Niejeden chciałby się stąd wydostać

Lecz pieniędzy czasem brak, czasem siły

Gniazdo nicości chce opuścić

Żeby dzieci chociaż lepiej żyły

BO TO MIASTO WCIĄŻ JEST TAKIE SAME...^[2]