Zawitaj Córko Ojca przedwiecznego,

Przedziwna Matko słowa wcielonego.

Oblubienico Oblubieńca Twego, Ducha Świętego.

Najświętszej Trójcy przedziwny kościele,

Który poświęcił Bóg Syn w naszem ciele,

Boskie kochanie, niewinnie poczęta, Panienko święta.

Wszystkie fortuny, wszystkie łaski w Tobie,

Jak rzeki w morzu, w jednej Twej osobie,

Łask wszystkich morze, po Bogu w Syonie, Najwyższy Tronie.

Jeszcze nie jaśniał firmament gwiazdami,

Ani słoneczne koło promieniami,

A Tyś świeciła niewinnie poczęta, Panienko święta.

Jeszcze w swym szyku nieba nie stanęły,

Ani w swych brzegach morza zatonęły,

Gdy Boska mądrość pagórki ważyła, Tyś przy niej była.

Wewnątrz i zwierzchu Tyś skrzynia złocista,

Bez rdzy grzechowej zawsze promienista,

Bez cienia zmazy niewinnie poczęta, Panienko święta.

Ciebie od wieków Bóg ulubił Sobie,

Zmazy nie widział i na chwilę w Tobie,

Z ust Najwyższego wynikłaś w wieczności, światłość z światłości.

Nim grzesznik Adam stanął po lewicy,

W przejrzeniu Boskiem Jednaś po prawicy

Przed wieki była, niewinnie poczęta, Panienko święta.

Jako Królowa w złocistej koronie,

W królewskiej szacie Tyś pierwsza w obronie,

U Syna pierwej jesteś odkupiona, niźli stworzona.

Tyś jadowitą węża głowę starła

Przy Twem poczęciu, która nas pożarła,

Szlachetna Judyt, niewinnie poczęta, Panienko święta.

Zjadł nas i stargał lew grzechu pierwszego,

Tyś nie słyszała nawet ryku jego:

Samson zaś świętszy rozszarpał lwa tego, pierworodnego.

Przez Twe poczęcie, Panno, prosim Ciebie,

Na wieki z Tobą niech królujem w niebie,

Tam śpiewać będziem: Niewinnie poczęta, Panienko święta.^[1]