Wysłany przez centralę na specjalne zakupy,

Pojechał do Paryża urzędnik ósmej grupy,

Chodził po Mont Parnasie, pod wieżą Eiffla stał,

A po niejakim czasie dotarł na plac Pigalle.

A po tym placu chodzą dziewczęta,

Każda prześliczna, co druga ruda,

Wąska spódnica na każdej rozcięta

Od zgrabnych kolan do połowy uda.

Każda z tych dziewcząt pięknie uśmiechnięta,

Każda z nich nosi szpilki niebotyczne,

Chodzą po placu paryskie dziewczęta. Prześliczne.

A oczy urzędnika robią się strasznie duże;

Nie widział takich dziewcząt nawet w Jeleniej Górze,

Gdzie był przejazdem w czerwcu, więc aż zatkało go,

A wtem jedna z tych dziewcząt powiedziała: - Hello!

Tak powiedziała piękna dziewczyna do urzędnika spod Jeleniej Góry,

A on natychmiast, jak pod wpływem wina,

Usłyszał słodko śpiewające chóry

I swoją żonę zaczął zapominać

I nawet swego szefa, Kozłowskiego,

Gdy uśmiecha się piękna dziewczyna

Do niego.

Rozstali się niestety już pół godziny potem,

A on nazajutrz wrócił do kraju samolotem

I nieraz płakał nocą i palce do krwi gryzł

I nie wiadomo po co napisał taki list:

„Mam ósmą grupę uposażeniową,

Ale na siódmą mam konkretną szansę,

Gdybyś zechciała to bym ruszył głową

I bym pochodził trochę za awansem,

I bym się z żoną rozwiódł, daję słowo,

I bym zostawił dziecko, choć mi szkoda...”

Przeczytał list, poprawił to i owo,

I podarł...^[1]