Śmiech w agonii,

nagły zgonik w naszej scence,

nie powtórzy się już więcej,

a powtórzy się piosenki refren ten,

lecz nie liczcie na żałobny smutny tren.

Ref.:

Ze śmiercią nam bardziej do twarzy,

niż z życiem, gdy życie nas parzy.

Bo gdy nas nie stać na zabawy ludzki gest,

to lepszy martwy, niż gdy żywy sztywniak jest.

Bo martwy się o nic nie martwi,

nie nudzi, nie psuje już nam krwi.

I raz na rok wystarczy nam na groby iść,

więc „niech żyją” zaśpiewajmy razem dziś.

Ref.:

Ze śmiercią nam bardziej do twarzy,

niż z życiem, gdy życie nas parzy.

Bo gdy nas nie stać na zabawy ludzki gest,

to lepszy martwy, niż gdy żywy sztywniak jest.

Bo martwy się o nic nie martwi,

nie nudzi, nie psuje już nam krwi.

I raz na rok wystarczy nam na groby leźć,

więc zakopmy wszystkich sztywnych, no i cześć.

Zakopane, Zakopane...^[1]