Tak mało trzeba nam i dużo tak,

żeby szczęśliwym być, drugiemu szczęście dać.

Wystarczy ciepło rąk, muśnięcie warg,

wystarczy, żeby ktoś pokochał nas.

Żeby szczęśliwym być i szczęście dać,

tak mało trzeba nam i dużo tak.

Nim wygramy własny los,

musimy wierzyć w tyle słów,

czy złe, czy dobre są.

Nim przyjdzie ktoś

w nasz sen, powszedni dzień.

Nie powie może nic,

bo przecież wie:

Tak mało trzeba nam i dużo tak...

Nie uwierzę w smutek dnia,

uśmiechem słońca dotknę ust.

Nim świt przemieni nas,

świat będzie śnił

swój sen, powszedni dzień.

Wy w nim będziecie szli

nie wiedząc, że...

Tak mało trzeba nam i dużo tak...^[1]