Hej-ahoj! Żeglarski los!

Dziś pełen, a jutro znów pusty masz trzos.

Z Liverpool do Frisco wybrałem się raz.

Myślałem pozostać tam przez dłuższy czas.

Dziewczyny i whisky sprawiły wszak, że

Już wkrótce znów do Liverpool wieźli mnie.

Hej-ahoj! Żeglarski los!...

Staliśmy w zatoce czekając na wiatr,

Nasz statek żałośnie się kiwał bez szmat.

Podobnie załoga kiwała się, bo

W butelkach po whisky widniało już dno.

Hej-ahoj! Żeglarski los!...

Niedługo trwał spokój, godzinę czy dwie,

Bo Pierwszy już zadbał, by nie nudzić się.

Gdy nagle zaryczał: „Do żagli, co tchu!”

Nie wspomnę, co na to krzyknęliśmy mu.

Hej-ahoj! Żeglarski los!...

Do dzisiaj pamiętam ponurą tę noc,

Wkrąg morze kipiało i tęgi wiatr dął.

Choć wszystko trzeszczało od topu po kil,

W godzinę dwanaście robiliśmy mil.

Hej-ahoj! Żeglarski los!...

Za zdrowie Starego wypijmy do dna,

Bo równy to chłop i swój fach dobrze zna.

Pierwszego pomińmy, bo każdy to wie,

Że lepiej, by w ręce nie dostał nam się.

Hej-ahoj! Żeglarski los!...^[2]