Samotność skrada się

Powoli tak i czujesz, że

Twoje niebo ciągle niżej jest

Nie pragniesz już wolności gdy

Poczujesz ból głęboko gdzieś

Zrozumiesz cud przeznaczenia

Nie chcę być już tylko płaczem w oczach twych

Nie chcę mieć nadziei z którą muszę żyć

Nie chcę śnić o wszystkim czego nie mam dziś

Cały świat Ktoś stworzył tylko po to by

Nas połączyć

Pod osłoną nocy chowasz się i

Chcesz być wszędzie tam gdzie ona jest

We wszystkim co, co robisz są modlitwy o

O ten czas gdy odnajdziesz znów

Jedyną z dróg, jedyną z prawd

Odbity znak przeznaczenia

Nie chcę być już tylko płaczem w oczach twych

Nie chcę mieć nadziei z którą muszę żyć

Nie chcę śnić o wszystkim czego nie mam dziś

Cały świat Ktoś stworzył tylko po to by^[2]