Ci, co zwykli walczyć, niech ochłoną

Wokół was już wyrósł całkiem inny świat

Życia starczy na to, by być sobą

Jeśli tylko jeszcze zechcesz znaleźć czas

Jest czas, żeby płonąć

Jest czas, co w żagle pcha wiatr

Jest czas, co pragnie odpocząć

Jest czas na radość i płacz

Ci co tyle lat tą samą drogą chodzą,

Niech odnajdą wreszcie nowy ślad

Ja niech zmieniam się, tuż za mną stoją

Inni, którzy mi przypomną, że jest czas

Jest czas, żeby płonąć

Jest czas, co w żagle pcha wiatr

Jest czas, co pragnie odpocząć

Jest czas na radość i płacz

Ty co wszystkie ścieżki znasz,

Wyprowadź mnie na nieprzetarty szlak

Choćbym dotrzeć tam mógł sam

Tylko ty wiesz kiedy

Każdy ma swój czas, żeby płonąć

Jest czas, co w żagle pcha wiatr

Jest czas, co pragnie odpocząć

Jest czas na radość i płacz^[2]