Marysiu cześć, daj spokój łzom,

uśmiechnij się, kochanie,

żołnierska rzecz – pożegnać dom,

gdy przyjdzie powołanie.

Za parę dni

napiszę ci.

To jest żołnierska,

to żołnierska rzecz.

Pozdrowię cię z dalekich dróg,

gdy pułk obozem stanie,

żołnierska rzecz – motorów huk

i leśnych ptaków granie.

Zielony trakt,

pod stopą piach.

To jest żołnierska,

to żołnierska rzecz.

Dziś kartki stąd nie poślę ci,

bo sen już mnie rozebrał,

żołnierska rzecz – twój chłopak śpi

po marszu i manewrach.

Po twardym dniu

recepta snu.

To jest żołnierska,

to żołnierska rzecz.

Aż powie mi dowódca nasz:

„Do domu jedziesz, chłopie,

żołnierska rzecz – utulić masz

Marysię na urlopie.”

Znów ty i dom,

daj spokój łzom.

To jest żołnierska,

to żołnierska rzecz.^[1]