Żołnierz i panna

Zgłoszenie do artykułu: Żołnierz i panna

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Wyjrzyj, córuś, za Nowy Dwór,

czy nie jadzie żołmirzyk twój.

Jadzie, jadzie, z góry spusta,

konik wrony pod nim szusta.

A la la,

żołmirze wracają,

na trumbeczkach grają,

a la la la la...

A la la,

żołmirze wracają,

na trumbeczkach grają,

a la la la la...

a la la la la la...

(Ha!)

I przyjechał w podwóreczko,

i zastukał w okieneczko.

Nie chowaj się, panno, doma,

wyjdzi do mnie, panno moja.

A la la...

Dziecko moje, posłuchaj mnie,

żołmirze są bardzo zdradne.

Uczyńże mi, matuś, zadość,

niech z żołmirzem będzie radość.

A la la...

Wąs u niego jak u suma,

jak nim ruszy, rady ni ma.

Chłopak, ach, na gębie gładki,

nie słuchaj sie, panno, matki.

A la la...

Panna matki nie patrzała,

dobrej rady nie słuchała,

śtyry stoły przeskoczyła,

za żołmirzem pogoniła.

A la la...[1], [2]