Zróbcie mu miejsce, Pan idzie z nieba,

Pod przymiotami ukryty chleba.

Zagrody nasze widzieć przychodzi,

I jak się Jego dzieciom powodzi.

Otocz Go wkoło, rzeszo wybrana.

Przed twoim Bogiem zginaj kolana!

Pieśń chwały Jego śpiewaj z weselem

On twoim Ojcem, On Przyjacielem!

Nie dosyć było to dla człowieka,

Że na ołtarzu co dzień go czeka:

Sam ludu Swego odwiedza ściana.

Bo nawykł bawić między ziemiany.

Uścielajcie Mu kwiatami drogi,

Którędy Pańskie iść będą nogi.

Okrzyknijcie to na wszystkie strony:

„W środku nas idzie Błogosławiony!”

Straż przy Nim czynią Anieli możni.

Nie przystępujcie blisko bezbożni.

Obyście kiedyś i wy poznali,

Jakiegośmy to Pana dostali.

On winy nasze darować lubi.

Jego się wsparciem ten naród chlubi.

W domu i w polu daje nam dary,

Serc tylko naszych żąda ofiary.

Niesiemy Ci je, Boże, niesiemy:

Dawaj nam łaski, sercać daj cny.

I tej zamiany między stronami

Niebo i ziemia będą świadkami.^[1]