Liverpool moim domem był, – Żywiej tam!

Londyn poznałem tak, jak nikt. – Żywiej tam!

Niemało knajp też kusi tam, – Żywiej tam!

Gdy w ręku zarobiony szmal. – Żywiej tam!

Hen, na południe wiedzie szlak,

Gdzie mróz i sztormy raz po raz.

A gdy za rufą został Horn,

Toś rad, żeś cało minął go.

Znam taką małą w Callao,

Gdy dasz dolara, będzie twą.

Na brzegu siądzie, kiedy już

Powrotny kurs weźmiecie znów.

Do Liverpool czas wracać nam.

Od roku nas nie było tam.

Znów nas powita Mersey Side

I dziwki z przyportowych knajp.

Panienki wnet oskubią cię,

A rano obolały łeb.

Gdy forsy brak, z kałuży łyk.

I... znów na morze trzeba wyjść.^[2]