Zespół Millenium powstał na początku 1999 r. W latach 1996–1999 swoją działalność prowadził pod nazwą Framauro, wydając płytę zatytułowaną Etermedia (1998 r.). Inicjatorem przedsięwzięcia był Ryszard Kramarski – kbrd., do którego dołączyli: Łukasz Gałęziowski – voc., Tomasz Pabian – g., Piotr Mazurkiewicz – bg. i Tomasz Paśko – dr. W niedługim czasie (1999 r.) Tomasza Pabiana zastąpił Piotr Płonka – g., a tego z kolei w 2004 r. – Przemysław Drużkowski – g. W tym samym czasie Piotra Mazurkiewicza zastąpił Krzysztof Wyrwa – bg.

Zanim przyjął formułę projektu studyjnego, zespół zagrał kilka koncertów, m.in. w „Klubie Pod Przewiązką”. Jego utwory cieszą się doskonałymi recenzjami w radio i prasie muzycznej i często gościły na antenie programu III PR, Radia Zet i innych stacji radiowych. Można je również usłyszeć na wydanych dotąd płytach:

– Millenium (1999 r.) – na albumie znajduje się rock progresywny będący kontynuacją materiału zawartego na płycie Framauro pt. Etermedia. To koncept-album zawierający przede wszystkim długie, rozbudowane kompozycje (On i ona), choć mamy też prawdziwy przebój, jakim jest Eko-pieśń. Silną stroną płyty jest warstwa liryczna, co zresztą charakteryzuje wszystkie albumy zespołu;;

– Vocanda (2000 r.) – kolejny koncept-album. Przywołuje na myśl dokonania wczesnego Marillion i Rogera Watersa. To ogromny muzyczny krok naprzód. Od strony literackiej nie ma sobie równych w historii polskiego art-rocka. Sporo tu odniesień do najsłynniejszych mistrzów gatunku. Muzyczne nastroje oscylują wokół Areny (Waltz Vocanda), Casino (I Would Like To Say Something) czy IQ (I Am), a wszystko przyprawione Watersem. Płyta spotkała się ze znakomitymi recenzjami mediów polskich i zagranicznych;

– Reinkarnacje (2002 r.) – płyta przynosi porcję muzyki delikatnej, wręcz melancholijnej, choć nie pozbawionej emocji. Swymi rozbudowanymi kompozycjami przenosi w okolice art-rockowo-psychodeliczne, bliskie stylistyce Pink Floyd. Dużo tutaj onirycznych, baśniowych klimatów (np. ballada Król rozbitego szkła). W teorii i muzyce ukryte jest 12 teorii reinkarnacji. Pomimo tradycyjnie art-rockowej stylistyki płyta ukazuje nowe oblicze Millenium. Album został nagrany zarówno w języku polskim, jak i angielskim;

– Deja vu (2004 r.) – ,

– To Zero. Zero For (2004 r.),

– Interdead (2005 r.)^[1].