Piosenkarka. Ukończyła z wyróżnieniem Wydział Piosenki Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie w klasie Piotra Loretza. Zadebiutowała w 1984 r. na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, gdzie zdobyła I nagrodę. Współpracowała z kabaretami Wojciecha Młynarskiego i Jana Pietrzaka. Od 1985 r. występuje z własnymi recitalami z repertuarem polskim oraz piosenkami w języku francuskim, hiszpańskim i angielskim. W 1987 r. przebywała w Paryżu na stypendium Ministra Kultury i Sztuki i rządu francuskiego. Wzięła udział w koncercie z okazji 100-lecia paryskiej Olympii. Koncertowała w Belgii, Czechosłowacji, Francji, Niemczech, ZSRR, Wielkiej Brytanii oraz w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii. W 2002 r. nagrała piosenkę Na Krakowskim czy w Nohant promującą film Chopin. Pragnienie miłości (reż. Jerzy Antczak).

Jest laureatką:

– I nagrody na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 1984 r.,

– nagrody im. Karola Musioła na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’84 za interpretację piosenki Jaka róża, taki cierń,

– Grand Prix oraz nagrody FIDOF na festiwalu w La Valetta (Malta) w 1985 r.,

– I nagrody w kategorii recitalu na Ogólnopolskich Spotkaniach Estradowych OSET w Rzeszowie w 1985 r.,

– Złotej Liry i nagrody publiczności na festiwalu w Bratysławie w 1985,

– Grand Prix za Och życie kocham cię nad życie oraz I nagrody w koncercie piosenki aktorskiej i kabaretowej za To nic, że to sen na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’86,

– „Wiktora” dla najciekawszej osobowości TVP w latach 1987–1988,

– II nagrody i nagrody dziennikarzy na festiwalu w Scheveningen (Holandia) w 1990 r.,

– Grand Prix na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’95 za Idź swoją drogą.

W 1998 r. ukazał się CD Edyta Geppert: Pamiętnik, czyli kocham cię życie, zawierający niepublikowane na CD nagrania z lat 1984–1985^[1].