Pianista, akompaniator. Studiował w klasie fortepianu w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. Pojawiał się przede wszystkim w Warszawie – jako akompaniator solistów-śpiewaków operowych, słynnych zagranicznych skrzypków, koncertujących w Polsce oraz jako pianista w teatrach i teatrzykach rewiowych. Występował jako solista w Filharmonii Warszawskiej, celując w interpretacjach dzieł Fryderyka Chopina i Franza Liszta. We wrześniu 1939 r. przedostał się do Lwowa, a po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej uciekł w głąb Rosji. Zmarł w więziennym szpitalu w Bucharze^[1].