Literat, satyryk. Z zawodu był dziennikarzem i redagował przed wojną we Lwowie pismo literackie „Sygnały”. Pisał także wiersze, które zebrał w tomikach Czas, który minął oraz Ludzie i pomniki^[1]. Działał głównie we Lwowie. Publikował poezje, satyry, pisał piosenki i teksty kabaretowe. Był członkiem Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych^[2].

W latach okupacji mieszkał w Warszawie, gdzie ściśle się związał z literackim ruchem podziemnym. Współpracował z „Kulturą Jutra”, a także z pismami satyrycznymi „Lipa” i „Moskit”, w których drukował ballady oraz drobne wiersze. Pod pseudonimem Tomasz Wiatraczny wydał w 1943 r. konspiracyjny tomik Satyry i fraszki. Został rozstrzelany przez hitlerowców. Utwory, które po nim zostały, były zamieszczane przez jego przyjaciół literatów w podziemnych czasopismach^[1].