Piosenka rozpowszechniła się dosyć szeroko, znana była w Warszawie oraz w oddziałach partyzanckich na Lubelszczyźnie, w Nowogródzkiem, Kieleckiem i Krakowskiem, a przeróżne jej wersje występowały pod tytułami Kujawiak konspiracyjny lub Kujawiaczek konspiracyjny. Po 1945 r. opublikowano Kujawiaka m. in. w zbiorze Pieśni polskie, który ukazał się w Brunszwiku, w wydanym w Warszawie w 1957 r. zbiorku 14 piosenek Serce w plecaku, ale w wersji zmienionej i bez drugiego refrenu, oraz w wydanej w Londynie w 1964 r. książeczce Smutna rzeka, zawierającej wiersze, trzy piosenki i fragmenty listów Krystyny Krahelskiej do brata Stanisława, który w czasie wojny, jako lotnik, przebywał w Anglii^[1].