Krahelska, Krystyna Irena

Zgłoszenie do artykułu: Krahelska, Krystyna Irena

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Krahelska, Krystyna Irena

Pseudonim:

Danuta

Data urodzenia:

24 marca 1914
Dzień urodzenia jest niepewny – niektóre źródła podają 23 marca.

Miejsce urodzenia:

Mazurki (nad rzeką Szczarą, powiat baranowiecki, pogranicze Polesia i Nowogródczyzny)

Data śmierci:

2 sierpnia 1944

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Poetka i pieśniarka Polski Podziemnej, także łączniczka i kurierka Armii Krajowej, przyszła na świat w Mazurkach nad rzeką Szczarą (Polesie)[2]. Po tułaczce wojennej rodzice Krystyny osiedlili się ponownie w Mazurkach, by w 1926 r. przenieść się do Brześcia nad Bugiem. W 1932 r. ukończyła Gimnazjum im. Romualda Traugutta i wyjechała do Warszawy. W latach gimnazjalnych pisała już wiersze i działała w harcerstwie, uczestnicząc m. in. w Zlocie Skautów Słowiańskich, który odbywał się w Pradze w 1931 r. Na Uniwersytecie Warszawskim studiowała początkowo geografię i historię, ostatecznie jednak wybrała etnografię. Dyplom magistra uzyskała w 1938 lub 1939 r., przy czym tematem jej pracy była monografia etnograficzna rodzinnych Mazurek. W czasie studiów (1937 r.) pozowała rzeźbiarce Ludwice Nitschowej (1889–1989) do pomnika Syreny, który w kwietniu 1939 r. ustawiono nad Wisłą na Wybrzeżu Kościuszkowskim. Pierwsze miesiące wojny spędziła w Warszawie, następnie wyjechała do Pieszej Woli, skąd w połowie 1940 r. przeniosła się do Puław i podjęła pracę w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego jako laborantka. Należała już wówczas do Związku Walki Zbrojnej, uczestniczyła w kursach sanitarnych oraz wykonywała zadania kurierki. Napisała w tym czasie dwie piosenki: Kołysankę o zakopanej broniKujawiak, a także kilkanaście wierszy. W 1943 r. przeniosła się do Warszawy. Tam powstały dwa kolejne utwory muzyczne: TobrukHej, chłopcy, bagnet na broń. Następnie pracowała przez pewien okres w szpitalu we Włodawie. W lipcu 1944 r. powróciła do Warszawy i otrzymała przydział jako sanitariuszka do 1 plutonu w 3 szwadronie dywizjonu „Jeleń”, pułk „Baszta”, na Mokotowie. W pierwszym dniu Powstania Warszawskiego ciężko ranna, pomimo operacji i wysiłków lekarzy zmarła o świcie dnia 2 sierpnia 1944 r. Pochowano ją na niewielkim cmentarzyku przy kościele Św. Katarzyny na Służewcu. Dowództwo Armii Krajowej odznaczyło ją pośmiertnie Krzyżem Walecznych[1].

Bibliografia