Żołnierz, instruktor lotnictwa, kompozytor. Do gimnazjum uczęszczał w Witebsku. Marzył o lotnictwie, lecz komisja rekrutacyjna nie przyjęła jego kandydatury. Podjął więc studia na Uniwersytecie Wileńskim, jednak szybko przeniósł się do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Na przełomie lat 1927/1928 został słuchaczem Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie^[1]. Od 1927 r. studiował również inżynierię wojskową na Politechnice Warszawskiej^[2].

W 1930 r. otrzymał skierowanie do 111 Eskadry Samolotów Myśliwskich w 1 Pułku na Okęciu. Następnie pracował jako instruktor w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie^[1]. Uczestniczył w międzynarodowych zawodach lotniczych (Challenge), organizowanych przez Polskę. W 1934 r. skomponował melodię Marsza Lotników, opartą na Marszu Kosynierów z Insurekcji Kościuszkowskiej 1794 r. Utwór został zaprezentowany w Polskim Radiu 22 lipca 1934 r. i był początkowo marszem 111 Eskadry Myśliwskiej. W dziesięciolecie istnienia Centrum Wyszkolenia w Dęblinie Dowództwo Lotnictwa Rzeczypospolitej Polskiej uznało ten utwór za oficjalny marsz polskiego lotnictwa (15 października 1937 r.)^[2].

Zginął w czasie lotu instruktażowego wraz z jednym z elewów CWOL. Jego grób znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach^[1].