Piosenka powstała w drugiej połowie 1943 r. na Rzeszowszczyźnie, wydrukowano ją bezimiennie 14 listopada tego samego roku w czasopiśmie „Żywia”. Był to, jak wiemy, centralny organ Ludowego Związku Kobiet. Przy tekście piosenki podano, że autorka poświęciła ją „naszym chłopcom walczącym na obczyźnie”. Dzięki publikacji drukiem piosenka zyskała znaczną popularność, była śpiewana nie tylko w Batalionach Chłopskich, ale także przez oddziały AK. W 1946 r. Zofia Solarzowa wydrukowała piosenkę pod swym nazwiskiem w zbiorze Pieśni Wiejskiego Uniwersytetu Orkanowego. W 1967 r. prawdopodobnie przez pomyłkę zamieszczono tę samą piosenkę w Pieśniach partyzanckich Batalionów Chłopskich pod nazwiskiem Weroniki Tropaczyńskiej-Ogarkowej, redaktorki naczelnej czasopisma „Żywia”^[1].