Kiedy piosenka powstała, dokładnie nie wiemy. Należy przypuszczać, że jej geneza wiąże się z pierwszą wojną światową i Legionami. Do takiego domysłu skłania data druku nut, które ukazywały się w cyklu „Żołnierska dola” w wydawnictwie B. Rudzkiego w Warszawie. Były to lata 1918–1921. W tym cyklu wydał również swoje kompozycje Mieczysław Kozar-Słobódzki, wśród nich Bajki („Pomnę dzieciństwa sny niewysłowne”), Wieczorny apel („Wieczorny apel trąbią już, dobranoc wam żołnierze”), Białe róże i wreszcie Maszerują, chłopcy maszerują. Kilka taktów początkowych i końcowych (w każdej zwrotce) brzmi identycznie jak melodia Piechoty (Maszerują strzelcy, maszerują). Może to było powodem, że wielokrotnie utożsamiano te dwa utwory. Lecz mimo że mają wspólny wstępny i końcowy motyw muzyczny, tekstem różnią się diametralnie^[1].