Utwór pochodzi ze spektaklu Aj waj! czyli historie z cynamonem^[1].

„Był czas, kiedy każdy dzień rozpoczynałem od czytania książki na ten temat. Musiałem bardzo dobrze poznać Stary Testament, który jest podstawą tej kultury, przeczytać fragmenty Talmudu, byłem nawet na kilku lekcjach jidysz, aby poznać melodię i klimat tego języka. Obejrzałem wszystkie przedwojenne filmy żydowskie, czytałem Singera, Szolema Alejchema, Babla, słuchałem klezmerskiej muzyki i bywałem w knajpach na Kazimierzu” – wspomina Rafał Kmita^[2].