Aktorka, monologistka. Na scenie występowała od 1920 r., początkowo jako tancerka. Grała w teatrach: „Nowy Ananas”, „Olimpia”, „Czerwony As”, „Morskie Oko”, „Wielka Rewia”, „8.30”, „Banda”, „Hollywood”. Zasłynęła jako odtwórczyni charakterystycznych typów kobiet z warszawskich przedmieść – praczek, gospodyń domowych, maglarek itp. (podobny styl po II wojnie światowej reprezentowała Hanka Bielicka). Podczas okupacji hitlerowskiej prowadziła cukiernię „Ustronie” w Mińsku Mazowieckim. Do 1943 r. nie występowała – była poszukiwana przez Niemców za swe przedwojenne występy, mające antyhitlerowski charakter. W 1943 r. brała udział w dwóch rewiach w teatrze jawnym „Bohema” oraz kilkakrotnie zagrała w teatrze w Żyrardowie. Po II wojnie światowej kontynuowała pracę jako aktorka. Pełniła funkcję sekretarza Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu. Zagrała w kilku filmach, m.in. w Skarbie i w serialu Polskie drogi^[1].