Dyrygent. Uczeń Henryka Melcera. W 1924 r. uzyskał dyplom w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. W latach 1921–1925 był kierownikiem referatu muzycznego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1925 do 1934 r. pracował jako kapelmistrz orkiestry w Wojsku Polskim, początkowo w 1 pułku piechoty legionowej w Wilnie, a od 1927 r. w reprezentacyjnej orkiestrze 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. W tym czasie pełnił również funkcję kierownika działu muzycznego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Od 1924 r. wykładał w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie, prowadził też orkiestrę w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina. W 1932 r. otrzymał doktorat z muzykologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1946–1949 był kierownikiem artystycznym Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, następnie do 1951 r. rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie. W 1951 r. przeniósł się do Warszawy, gdzie został profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej^[3].