Pianista. Ukończył gimnazjum w Żytomierzu, następnie studiował prawo na uniwersytecie w Kijowie. Studia muzyczne odbywał w Petersburgu, Wiedniu i Berlinie. W 1911 r. zdobył pierwszą nagrodę na Wszechrosyjskim Konkursie Pianistycznym, co otworzyło mu drogę do sal koncertowych wszystkich stolic europejskich.

Po I wojnie światowej działał w Warszawie. Był m.in. profesorem i wicedyrektorem Państwowego Konserwatorium Muzycznego. Koncertował, współpracował przy redakcji pomnikowego wydawnictwa dzieł wszystkich Fryderyka Chopina. W 1930 r. dokonał nagrań płytowych dla „Syreny Record”.

Tuż przed wybuchem II wojny światowej wyjechał do Szwajcarii i osiadł w Morges. Czynnie propagował polską muzykę, koncertował w obozach dla internowanych Polaków. Po wojnie występował w Paryżu (gdzie został odznaczony francuską Legią Honorową) i Londynie. W latach 1950–1952 odbył tournée po Ameryce Południowej i USA. Był wybitnym pedagogiem, z jego uczniów można wymienić m.in. Witolda Małcużyńskiego, Stanisława Szpinalskiego i Henryka Sztompkę^[1].