Prawo studiował na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie. Jako poeta debiutował w 1927 r. na szpaltach czasopism studenckich. W latach 1931–1934 czynnie działał w grupie literackiej „Żagary”, redagując pismo o tym samym tytule. Do wybuchu II wojny ukazało się kilka jego tomików poetyckich, wśród nich w 1933 r. Ostrze mostu, w 1934 r. Przyjście wroga i w 1937 r. Wyprawy. Był bardzo aktywnym działaczem polskiego podziemia kulturalnego w Warszawie. Swoje wiersze patriotyczne publikował w konspiracyjnych gazetach, m. in. w „Kulturze Jutra” i „Nowej Polsce”. Był również współautorem bardzo znanej antologii poezji podziemnej, którą opublikowano w Warszawie w 1942 r. pt. Pieśń niepodległa oraz autorem antologii Słowo prawdziwe, której drugie poszerzone wydanie ukazało się w 1943 r. Wojnę spędził w Warszawie. Po wyzwoleniu mieszkał i działał w Krakowie, by od 1956 r. osiąść ponownie w stolicy już na stałe. Ogłosił drukiem kilkanaście książek, głównie zbiorów poezji, a wśród nich Wieczór w Wieliszewie, wydany w 1947 r., w którym zebrał wiersze pisane w latach okupacji hitlerowskiej^{[1], [2]}.

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013.