Anczyc, Władysław Ludwik

Zgłoszenie do artykułu: Anczyc, Władysław Ludwik

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Anczyc, Władysław Ludwik

Pseudonim:

Tyrteusz

Data urodzenia:

12 grudnia 1823

Miejsce urodzenia:

Wilno

Data śmierci:

28 lipca 1883

Miejsce śmierci:

Kraków

Informacje

Rodzina wywodzi się z Austrii i przybyła do Polski za panowania Augusta II w pierwszej połowie XVIII w., kiedy to pradziad Władysława, Johann von Anschitz, otrzymał polskie szlachectwo, herb „Ancuta” i został skarbnikiem brzeskim. Syn Johanna, Jan Anczyc zginął w Powstaniu Kościuszkowskim (1794), a wnuk Zygmunt Anczyc (1783-1855) był znanym aktorem, pisał sztuki teatralne i w latach 30. XIX w. prowadził Teatr Krakowski.

Jego syn – Władysław Ludwik Anczyc, który z wykształcenia był farmaceutą, ale nigdy nie pracował w tym zawodzie, ponieważ bardziej interesowała go działalność społeczna i polityczna. Brał udział w Powstaniu Krakowskim (1846) i walkach Wiosny Ludów (1848), po których przez rok więziły go władze austriackie. W latach 50-tych był działaczem Towarzystwa Rolniczego, a w latach 60–tych założył i redagował w Warszawie czasopismo „Wędrowiec” oraz tajne czasopisma „Kosynier” i „Partyzant”, wzywające do walki o niepodległość. W 1875 r. odkupił niewielki warsztat drukarski od Ludwika Gumplowicza, drukarnia działa do dziś i obecnie nosi jego imię.

Anczyc był również pisarzem i poetą. Opublikował wiersze dotyczące powstania styczniowego (1863 r.). Napisał kilka dramatów historycznych, które często wystawiano w teatrach jak np. Chłopi arystokraci, Kościuszko pod Racławicami, a także pieśni patriotyczne, bajki i przedstawienia dla dzieci. Był również wielkim miłośnikiem i propagatorem Tatr. W góry chodził z Tytusem Chałubińskim i góralami, a w 1877 r. został wiceprezesem Towarzystwa Tatrzańskiego[1][3].

Bibliografia

1. 

Lerski, Tomasz.

2. 

Biblioteka Jagiellońska.

3. 

http://drukarnia-anczyca.com.pl/index.html.
Strona internetowa Drukarnia Wydawnicza im. W. L. Anczyca S.A. [odczyt: 28.06.2017].

4. 

Marsz strzelców z 1863 r..

Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.