Przed wojną ukończył szkołę średnią. Już wtedy próbował swych sił literackich. W latach okupacji zajmował się początkowo organizowaniem tajnego nauczania. W 1942 r. wszedł do miejscowej komórki Batalionów Chłopskich (BCh). W 1943 r. powiatowe kierownictwo „Rocha” powierzyło mu redagowanie prasy w powiecie opatowskim. Od tego czasu aż do wyzwolenia kierował redakcjami trzech pism terenowych: tygodnika „Walka o Nową Polskę”, miesięcznika ideowo-programowego BCh „Chłopska Droga” i miesięcznika młodzieży chłopskiej „Na orlich skrzydłach”, na łamach, którego wydrukował piosenkę Niedługo. Po wyzwoleniu ukończył liceum pedagogiczne. Pracował na stanowisku kierownika szkół powszechnych w Linowie, powiat Sandomierz, oraz Przeuszynie i Zwoli w rodzinnym powiecie opatowskim.

W 1947 r. za utwór sceniczny Za prawdę, za lud, za słońce otrzymał nagrodę w konkursie tygodnika „Wieś”. W 1955 r. wydał nakładem Wydawnictwa Iskry pracę Przeuszyn, wieś, jakich wiele. Ogłosił również wiele prac z dziedziny pedagogiki^[1].