Klarnecista, flecista i saksofonista altowy, także kompozytor. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Warszawie w klasie klarnetu Jana Maseckiego. Współpracował z zespołem warszawskiego teatru Syrena, ze studenckim zespołem Pulsar, wojskowym Radar oraz rozrywkowym Five. Pierwszego nagrania płytowego dokonał w 1987 r. z zespołem Marka Klimczuka (LP Marek Klimczuk: Metropoly), z udziałem m.in. Krzysztofa Ścierańskiego i Michała Urbaniaka.

W 1989 r. został członkiem grupy De Mono. Wraz z nią brał udział w lokalnych imprezach muzycznych i przeglądach. Koncertował z nią w kraju i za granicą, m.in. w Moskwie, Pradze i w ośrodkach polonijnych USA. Wystąpił na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1989 r. Jest także wraz z zespołem laureatem licznych nagród i tytułów zdobytych w plebiscytach radiowych, prasowych i telewizyjnych: tytułu zespołu roku, płyty roku LP De Mono: Kochać inaczej i przeboju roku Kochać inaczej w plebiscycie „Magazynu Muzycznego” w 1989 r., Grand Prix telewidzów i radiosłuchaczy, Grand Prix dziennikarzy, tytułu wykonawcy roku 1993, w plebiscycie TV Muzyczna Jedynka. Jest także laureatem nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk ’94 w kategorii album roku – muzyka taneczna (CD De Mono: Abrasax).

W 1995 r. nagrał solowy CD Robert Chojnacki i...: Sax & Sex (z wokalistą Andrzejem Piasecznym), który uzyskał podwójny tytuł platynowej płyty. Jego wersja taneczna CD Robert Chojnacki &...: Sax & Dance zdobyła nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk ’96 w kategorii album roku – muzyka taneczna. W 1997 r. ukazał się kolejny solowy CD Robert Chojnacki &...: Big beat (nagrany z wokalistą Maciejem Molędą i gitarzystą Dariuszem Kozakiewiczem).

Jest kompozytorem piosenek własnego repertuaru, grupy De Mono, Dariusza Krupisza i Piotra Kubiaczyka, zespołu Magma, Andrzeja Piasecznego i Witolda Paszta. Na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole 2000 otrzymał nagrodę dziennikarzy za piosenkę pt. Zapomnieć. W 2005 r. rozstał się z zespołem De Mono i kontynuuje działalność solową^[1].