Śpiewak, piosenkarz. Po uzyskaniu matury ukończył kurs w Akademii Handlowej w Krakowie; w latach 1917–1918 studiował na politechnice w Wiedniu. Odbył studia wokalne w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, kontynuował je w latach 1925–1926 w Paryżu. Debiutował 15 grudnia 1926 r. w Teatrze Wielkim w Poznaniu, w roli tytułowej w Fauście Charles’a Gounoda. Następnie występował w Starym Teatrze w Krakowie, a 9 czerwca 1927 r. śpiewał po raz pierwszy w Teatrze Wielkim w Warszawie, odnosząc poważny sukces. W kolejnych sezonach śpiewał m.in. w operze w  Teatrze Polskim w Katowicach, z kolei od 1932 r. był związany z operetką w teatrze „Nowości” w Warszawie, śpiewał też w teatrze muzycznym „8.15”. W 1933 r. występował w teatrze w Płocku, poza tym w Operze Popularnej w Łodzi, w teatrach wileńskich oraz w teatrze „Cricot” w Krakowie.

Dokonał szeregu nagrań dla wytwórni „Odeon” i „Syrena Record”, występował również w Polskim Radiu. Należał do grona popularnych artystów, dysponował melodyjnym, tenorowym głosem, miał w dorobku liczne role operetkowe, m.in. w Kwiecie Hawaii Paula Abrahama, Hrabinie Maricy Imre Kalmana, Rozkosznej dziewczynie Ralpha Benatzky’ego, Zemście nietoperza Johanna Straussa i innych. Zyskiwał pochlebne oceny krytyki i dużą sympatię publiczności. Podczas okupacji hitlerowskiej współpracował z teatrami jawnymi w Warszawie – „Niebieskim Motylem” i „Kometą”. Po II wojnie światowej występował nieprzerwanie od 1945 do 1959 r. w Krakowie, m.in. w Operetce Krakowskiej, Teatrze Starym, Filharmonii^[1].