Skrzypaczka. Absolwentka Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Zadebiutowała na publicznym popisie uczniów Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w gmachu Filharmonii Warszawskiej w 1911 r. W okresie międzywojennym była gwiazdą polskiej wiolinistyki, wymieniana w jednym rzędzie obok Ireny Dubiskiej i Eugenii Umińskiej. Brała udział w wielu koncertach, przede wszystkim w Filharmonii Warszawskiej (także na porankach dla dzieci), równie często koncertowała w Polskim Radiu. Występowała czasem pod nazwiskiem Rozgórska (po mężu). Była profesorem Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po II wojnie światowej mieszkała we Wrocławiu i pracowała w tamtejszej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej^[1].