Piosenkarka i aktorka. Ukończyła Liceum Pedagogiczne w Opolu. Śpiewu uczyła się u Wandy Wermińskiej. Zadebiutowała w 1962 r. w zorganizowanym przez Rozgłośnię Polskiego Radia w Opolu konkursie dla piosenkarzy amatorów, w którym zajęła I miejsce. Jest laureatką wyróżnień na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w latach 1963–1964. Reprezentowała polską piosenkę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1964 r. i w latach 1966–1967. Wystąpiła w filmie Pingwin (reż. Jerzy Stefan Stawiński) oraz w cyklu programów w telewizji NRD Krystyna Konarska przedstawia polskie piosenki i piosenkarzy. Koncertowała w kraju i za granicą, m.in. w ZSRR, NRD, Holandii, Austrii, Bułgarii, Czechosłowacji, Francji, Jugosławii i na Węgrzech.

Jest laureatką:

– wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’63,

– wyróżnienia i I nagrody w kategorii piosenki aktorsko-literackiej na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’64 (Spalona ziemia).

Jej karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 35 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Od 1967 r. przebywa we Francji. Była stypendystką szkółki piosenkarskiej Brunona Coquatrixa w paryskiej Olympii. Później współpracowała jako Cristine z orkiestrą Eddiego Barclaya i wytwórnią płytową Barclay^[1].

Występowała w ekskluzywnych paryskich kabaretach. Jeździła do Grecji, Monako, Japonii, Portugalii, Libanu, Maroka, Iranu. Śpiewała w show w kasynach. Śpiewała również w rosyjskich kabaretach w Paryżu^[2].