Aktor, śpiewak. Występował w Warszawie od około 1908 r. W latach 1912–1914 grał w Teatrze Polskim w Poznaniu, zaś podczas I wojny światowej w teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.

W pierwszej połowie lat dwudziestych zdobył popularność jako śpiewak operetkowy w teatrze „Nowości” w Warszawie. Od 1929 r. grał w Teatrze Polskim oraz gościnnie na wielu scenach teatralnych, operetkowych i rewiowych. Zagrał w kilku filmach, m.in. w pierwszej wersji Trędowatej w roli ordynata Michorowskiego (1926 r.).

W połowie dwudziestolecia międzywojennego był jednym z najbardziej cenionych artystów operetki; po II wojnie światowej cieszył się również – jako aktor – wielką sympatią publiczności i uznaniem krytyki. Jego kariera sceniczna trwała w sumie ponad 75 lat^[1].