Słoński, Edward

Zgłoszenie do artykułu: Słoński, Edward

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Słoński, Edward

Data urodzenia:

1872

Miejsce urodzenia:

folwark Zapasiszki w guberni witebskiej

Data śmierci:

1926

Informacje

Poeta, literat, dentysta. Był uczniem gimnazjów w Kazaniu i Wilnie[1]. Za działalność niepodległościową został w 1894 r. zesłany na Syberię. Od 1896 r. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej. Został dwukrotnie aresztowany oraz karnie wydalony z Królestwa po roku 1905. Był uczestnikiem rewolucji 1905 r., walczył też w Legionach Józefa Piłsudskiego[2].

W czasie I wojny światowej pracował w swoim zawodzie. W 1920 r. na mocy zarządzenia ministerstwa spraw wojskowych o mobilizacji pisarzy i artystów objął kierownicze stanowisko w Centralnym Komitecie Propagandy (członkowie komitetu nosili mundury oficerskie bez oznak stopni). W latach 1924–1925 należał do zarządu Związku Literatów. Ogłosił m.in. Ta, co nie zginęła (1915 r. wspólnie ze Zdzisławem Dębickim), Idzie żołnierz borem, lasem (1916 r.), Już ją widzieli idącą (1917 r.)[1]. Pracował również jako dziennikarz oraz wydawca. Zyskał sobie miano jednego z wybitniejszych polskich poetów, opisujących etos legionowy[2].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.