Słoński, Edward

Zgłoszenie do artykułu: Słoński, Edward

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Słoński, Edward

Data urodzenia:

1872

Miejsce urodzenia:

folwark Zapasiszki w guberni witebskiej

Data śmierci:

1926

Informacje

Poeta, literat, dentysta. Był uczniem gimnazjów w Kazaniu i Wilnie[1]. Za działalność niepodległościową został w 1894 r. zesłany na Syberię. Od 1896 r. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej. Został dwukrotnie aresztowany oraz karnie wydalony z Królestwa po roku 1905. Był uczestnikiem rewolucji 1905 r., walczył też w Legionach Józefa Piłsudskiego[2].

W czasie I wojny światowej pracował w swoim zawodzie. W 1920 r. na mocy zarządzenia ministerstwa spraw wojskowych o mobilizacji pisarzy i artystów objął kierownicze stanowisko w Centralnym Komitecie Propagandy (członkowie komitetu nosili mundury oficerskie bez oznak stopni). W latach 1924–1925 należał do zarządu Związku Literatów. Ogłosił m.in. Ta, co nie zginęła (1915 r. wspólnie ze Zdzisławem Dębickim), Idzie żołnierz borem, lasem (1916 r.), Już ją widzieli idącą (1917 r.)[1]. Pracował również jako dziennikarz oraz wydawca. Zyskał sobie miano jednego z wybitniejszych polskich poetów, opisujących etos legionowy[2].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.