Sonnenfeld, Adolf Gustaw

Zgłoszenie do artykułu: Sonnenfeld, Adolf Gustaw

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Sonnenfeld, Adolf Gustaw

Pseudonim:

Adolfson, Gustaw

Data urodzenia:

19 września 1837

Miejsce urodzenia:

Wrocław

Data śmierci:

28 maja 1914

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Dyrygent, kompozytor. Jako 13-letni chłopiec grał już w zawodowej orkiestrze. Studiował grę na skrzypcach, kompozycję i dyrygenturę w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Lipsku. Po studiach został skrzypkiem orkiestry Emanuela Bacha. Od 1857 r. aż do śmierci działał nieprzerwanie w Warszawie. Występował niekiedy pod pseudonimem Gustaw Adolfson. Szybko zdobył dużą popularność, przede wszystkim jako dyrygent koncertów muzyki lekkiej. W 1867 r. zorganizował własną „Orkiestrę Warszawską”, z którą przez wiele lat występował m.in. w Dolinie Szwajcarskiej. Zyskał miano „polskiego Offenbacha”, nazywano go także artystą „na miarę Wiednia”. W latach siedemdziesiątych XIX w. grał na skrzypach w orkiestrze Teatru Wielkiego.

Od 1876 do 1902 r. był dyrygentem orkiestr w teatrzykach ogródkowych; napisał w tym czasie siedem operetek (Król reporterów, Majstrówka i inne). Wespół z Szober_Feliks skomponował piękny wodewil Podróż po Warszawie, wyreżyserowany w 1924 r. przez Leona Schillera i cieszący się wielkim powodzeniem. Spośród baletów jego autorstwa największy sukces odniósł Pan Twardowski, grany 560 razy na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. Oprócz tego napisał szereg tańców, fantazji itp. Wiele lat kierował orkiestrą pracowników Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej a od 1899 r. prowadził orkiestrę antraktową w Teatrze Ludowym. W 1908 r. dyrygował orkiestrą nowopowstałej „Syreny Record” przy pierwszych jej nagraniach[1].

Bibliografia