Polski dyrygent i kompozytor^[1].

Ukończył Akademię Lwowską i Kon­serwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego, gdzie uczył się gry na skrzypcach (u M. Wolfstahla) i kompo­zycji (u M. Sołtysa). Od 1912 r. dyrygował chórem „Hejnał” i amatorską orkiestrą symfoniczną we Lwowie. Okres I wojny światowej spędził w Rosji. Był dyry­gentem w operze w Moskwie. Po powrocie do kraju, wiosną 1919 r. prowadził orkiestrę w zespole T. Wołowskiego w Kielcach. W 1919-26 był dy­rygentem opery w Teatrze Wielkim i operetki w Teatrze Nowości we Lwowie. Latem 1924 r. z tymi zespołami występował w Krakowie. W latach 1926–1932 mieszkał w Stanisławowie. Był tam dyrektorem Towarzystwa Muzycznego im. Mo­niuszki, kierował jego konserwatorium, chórami i orkiestrą, wznowił działalność amatorskiej sceny opero­wej. W latach 1932–1937 pracował we Lwowie jako dyry­gent chórów. Od 1937 r. był ponownie w Stanisła­wowie, zajmował swoje poprzednie stanowiska, kie­rował także Towarzystwem Muzycznym im. Chopina. Skomponował operę Warszawianka do libretta wg S. Wyspiańskiego (1929); większą wartość miały jego kompo­zycje chóralne. Zginął rozstrzelany przez Niemców we Lwowie^[2].