Piosenkarka i wokalistka jazzowa, kompozytorka i autorka tekstów, także producentka nagrań. Gry na fortepianie uczyła się pod kierunkiem matki, śpiewać zaczęła w zespołach szkolnych. Z amatorską grupą Astry uczestniczyła w II Ogólnopolskim Festiwalu Muzyki Nastolatków Kalisz ’69.

W latach 1972–1974 współpracowała z zespołem Ali-Babki. Wystąpiła na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, śpiewała też w ZSRR, Czechosłowacji i NRD.

W 1977 r. współtworzyła pierwszy skład Perfectu, z którym koncertowała w klubach polonijnych Chicago.

W 1979 r. zamieszkała w USA. Po dwóch latach przeniosła się do Londynu, gdzie została wokalistką grupy Bronze. Po jej rozwiązaniu śpiewała w zespole Matt Bianco. Nagrała z nim w 1985 r. pierwszy LP, którego popularność umożliwiła jej karierę solową.

W 1986 r. ukazał się jej pierwszy CD Basia: Time and Tide. Jako najciekawszy płytowy debiut roku 1986 r. w Europie otrzymał nagrodę na MIDEM w Cannes (Francja). Cieszył się także ogromną popularnością na rynku amerykańskim, gdzie zdobył tytuł złotej, a potem platynowej płyty.

W 1990 r. ukazał się drugi CD Basia: London-Warsaw-New Jork, a w 1994 r. CD Basia: The Sweetest Illusion.

We wrześniu 1994 r. koncertowała w siedmiu miastach Polski. Występ w Warszawie został zarejestrowany przez TVP.

Jest laureatką nagrody Programu III Polskiego Radia im. Mateusza Święcickiego w 1989 r. Jej karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 162 (reż. Ryszard Wolański)^[1].